عشق شادیست
عشق آزادیست
عشق آغاز آدمیزادیست

من به تو عادت کرده ام یا عاشق ات شده ام ؟
منطقم خودخواهانه نیست دگر خواهانه است ... حسم ایستا نیست جوشش دارد جستجو نمی خواهد کشف لازم ندارد با اتفاقات روز به روز بیشتر دوستت دارم . یک شاخه گل سرخ ، بوسه بی هوا ، پیشنهاد یک مسافرت ناگهاني دونفره ، يك وعده ناگهاني ناهار فارغ از همه دنيا ، و از همه مهمتر بيان جمله كوچك صميمي و معصوممان …
من ، میز جای خالی تو ، چای پنجره و این همه بغض ...
بگو این عشق است یا عادت؟
كسي ديگر در گذر از سايه ها همسفرم نخواهد بود
تنها تو ، هميشه سبز!
هميشه خورشيد!
هميشه ماه!

شب ، جهان ، باد ، در دايره تقديرشان مي چزخند.

بي تو
من
تنها خيال واره تو هستم
و اين خود همه چيز است! دوست داشتن تو با چیزی بیش از عشق...
تو خاطره عهد الست منی تو را پیش از اینها در دشت های طلایی خورشید دیده ام ، در باد با همین چشم های وحشی ، تو را با همین اراده و دست ها ی مهربان ، تو را پیش از تو در خود دیده ام .
امروزها خیلی دیر است و تو هنوز نیامدی تنهایی در اتاقم بالا و پایین می آید هنوز جا نیفتاده ، هنوز آرام نگرفته می ترسم تنهایی تمام اطاق را فرا گیرد و تو دیگر نیایی ، می ترسم تند تند در اتاق قدم می زنم ، شاید چاره دیگری هم نیست وقتی تنهایی اینگونه در اطاقم پهن می شود ، وقتی خودش را در تمام سوراخهای اطاق جا می دهد به طرف پنجره می رو م پنجره را به یکباره باز می کنم تا باد بیاید و آفتاب وزاده شود دخترکی از لای لباسهای قرمز و گلیم رنگی عکس ها و پوسترهایی که تو دوست داری و صورتهای رنگ شده و کتابهایم شاید شاید از بین تمام تنهایی اطاق دخترکی نو زاده می شود و ترانه ای برای زمین ...
اما حالا دیگر خیلی دیر است و اگر نیایی من برای به خواب رفتن نقشه می کشم برای قرصهای قایم شده در کشو برای موهای خاکستری ام
****
حرف آخر..
دوستت دارم